Op zijn tweede onderdeel de 1000m kwam hij ook 1 centimeter te kort om een bronzen medaille te behalen. Er moest een fotofinish aan te pas komen om uit maken wie derde of vierde was geëindigd. Helaas voor Koen viel dit in zijn nadeel uit. Ondanks dat toch 2 formidabele prestaties op zijn eerste wedstrijd na de zomervakantie.

In de schitterende ambiance van het Olympisch stadion sprong Koen meteen met zijn eerste poging naar 5,46m. Het betekende direct een verbetering van zijn PR en daarmee ook het clubrecord met 26 cm. Lange tijd voerde Koen met deze sprong het klassement aan. Een sensatie hing dus in de lucht. Haag Atletiek atleet Jethro Obot verstoorde zijn droom. De vooraf als favoriet voor goud bestempelde atleet sprong in zijn voorlaatste sprong 1 cm verder naar 5,47m.

 Aan dit individuele kampioenschap mochten de D-junioren zich slechts voor 2 onderdelen inschrijven. Ofschoon Koen ook graag had willen hoogspringen koos hij toch voor de 1000m. Met een sterk deelnemersveld was het voor hem een unieke kans om zijn eigen clubrecord  aan te scherpen. Hierin slaagde hij met vlag en wimpel. In de rommelige race met grote tempowisselingen hield Koen zijn hoofd koel. Hij bleef de koplopers rustig volgen en nam 300 meter voor het einde zelfs de kop over. Dit was echter van korte duur. De eindsprint werd 200 meter voor de finish al in gang gezet en hij werd dus al snel voorbij gerend. Tot 1 meter voor de finish had Koen vervolgens uitzicht op een bronzen plak. Toch kwam op het allerlaatste moment nog een atleet langszij.
Met zijn eindtijd van 2,58 en een beetje - de officiële tijd was bij het schrijven van dit artikel nog niet bekend - komt hij voor het eerst onder de magische grens van 3 minuten. Het betekent daarom ook een forse verbetering van het clubrecord.