Nieuws
In memoriam Peter Schriever
' Een warm en zonnig mens met het vermogen intens te genietenâ
IN MEMORIAM
PETER
Op zondag 4 april, Eerste Paasdag, bereikte ons het droeve bericht dat Peter Schriever (55) was overleden. De leegte vult zich met verbijstering. Peter, levensgenieter, sporter, extravert, aimabel, vrolijk, vriend van velen. Hij is niet meer onder ons. Jarenlang hebben we genoten van zijn opgewekte aanwezigheid tijdens talloze trainingen, duurlopen en wedstrijden. De Zevenheuvelenloop en veel meer. Marathons in Eindhoven en in Duitsland. Altijd met medelopers van AVW, altijd met vrienden. Later werd Peter trainer en ontdekten we zijn kwaliteiten als coach en begeleider.
Een trainer altijd vol zorg over de route, over de weersvoorspelling. Zorg voor âzijnâ mensen, zowel bij de hardloopgroep als de Nordic Walkers. Inspirerend en gedreven. Met veel aandacht voor de successen en teleurstellingen van zijn lopers.
Maar er was meer. Peter was nooit te beroerd om de handen uit de mouwen te steken. Vele uren arbeid stak hij in de bouw van het clubhuis. De prachtige bar in het clubhuis kwam er na bemiddeling van hem. Slechts een klein aantal onder ons weet van de verhuizing van die bar, midden in de nacht vanaf het terrein van zijn werkgever naar AVW. Vanaf dat moment heet de bar: de Peter Schrieverbar.
Ons rest de onaantastbare herinnering aan een kleurrijke persoonlijkheid met een gulle lach. Een warm en zonnig mens met het vermogen intens van het leven te genieten. Een rasoptimist, Bourgondiër pur sang. Wat zullen we zijn humorvolle en spitsvondige opmerkingen missen. Wie hem heeft gekend, hield van hem.
Er was bewondering voor zijn moed en optimisme zoals hij met zijn ziekte omging. Een terminale ja, maar daar legde hij zich, strijdbaar, niet weerloos bij neer. Er was een horizon in zijn leven gekomen. Bewondering was er om zijn waardigheid en de grenzen die hij stelde. Krachtig en strijdbaar, maar uiteindelijk geveld.
Op afstand waren we allen de stille getuigen van de gezamenlijke strijd die hij voerde tegen zijn ziekte, samen met Nelly en zijn (schoon)kinderen. Wat was hij moedig en sterk, zijn levenslust en positiviteit kenden geen grenzen. Met zijn sterke geest voerde hij dapper de regie over zijn laatste afscheid. Zijn sterven kwam uiteindelijk als een verlossing toen de dood hem vond op Eerste Paasdag.
Nu is de storm gaan liggen. Ons rest alleen nog stilte, respect en verdriet. Onvergetelijk - onmisbaar â onvervangbaar. Dag Peter. Wij, als AVW-ers, zullen je liefdevol herinneren. Warm en waardig.
Gerda Preusting
![[P]](http://www.avwijchen.nl/images/icons/extrasmall/printer.png "Printervriendelijke pagina"){kind=icon}
Gebruikers Online
21 anonieme bezoekers online.
U bent een anonieme bezoeker. Hier registreren.
RSS Feed
Comments
Beste medeleden.
De strijd van Peter heeft mijn gedachten het afgelopen jaar beziggehouden. Ook de gesprekken die ik met Peter heb gehad, over het feit dat hij dood ging zal ik niet vergeten. "Het is gewoon een kwestie van pech hebben, Erik" was zijn reactie op mijn vragen. En daar kon ik het mee doen. Peter had gewoon pech. Peter was er niet gemakkelijk onder te krijgen. Op een gegeven moment had ik zelfs het idee, dat hij nog jaren mee zou gaan. Met de nieuwjaarsreceptie heb ik hem voor het laatst gesproken. Enkele dagen later werd hij bedient. Dat was apart, immers hij kwam mij naar omstandigheden fit over.
Ik heb Peter training gegeven, ik ben met hem medetrainer geweest, en ik heb van de vele gelegenheden gebruik gemaakt van het van Bakker Bart meegenomen gebak.
Peter jongen, we zorgen voor een waardig afscheid, tot vrijdag.
Erik van den Elsen
"Let je nog een beetje op ons jongen?"
Ook ik heb Peter voor het laatst gesproken op de Nieuwjaarsreceptie. Ik was blij verrast hem daar te zien. En wat hij uitstraalde. Enorme wilskracht.
Peter was, samen met André, mijn eerste looptrainer. Zoals zovelen van de loopgroepen. Zorgzaam en meedenkend, zo zie ik hem voor me.
Hee Peet, deze rek/strek oefening blijft van jou hoor: - rechtop staan, - een knie tegen de borst en - de tenen omhoog....
Tot "straks", Peter van Trappen
Ik kende Peter persoonlijk niet erg goed maar dit was niet nodig om je wel op je gemak te voelen bij hem. Ik kende hem niet als loper of als trainer maar als mede lid van AVW, en wat voor één! Het was niet moeilijk om te zien dat Peter hart had voor de club. Dit bleek ook wel uit het feit dat hij tot aan zijn overlijden erg betrokken is geweest bij AVW. Ik vond het dan ook fijn om te zien dat hij tijdens de afgelopen nieuwjaarsreceptie aanwezig was. Peter heeft een aantal jaar geleden, door omstandigheden, afscheid moeten nemen van het hardlopen. Dat Peter deze passie vaarwel heeft moeten zeggen, maar onverminderd door ging als atleet en trainer in een andere tak van sport binnen AVW, zegt veel over het doorzettingsvermogen en helemaal over het clubgevoel dat Peter zonder twijfel had.
Peter, bedankt voor de bar waar ik al heel wat uurtjes aan heb mogen zitten. Bedankt voor alle pepernoten die jij zo vaak voor 'Sinterklaas' geregeld hebt en waarmee jij heel wat jaartjes de jeugdcommissie uit de brand hebt geholpen. Bedankt voor alles dat je voor AVW en voor anderen betekend hebt.
Tim Klinkhamer
Only logged in users are allowed to comment. Register or log in.